"sağlıklı vücut hücreleri, bölünebilme yeteneğine sahiptirler. ölen hücrelerin yenilenmesi ve yaralanan dokuların onarılması amacıyla bu yeteneklerini kullanırlar. fakat bu yetenekleri de sınırlıdır. sonsuz bölünemezler. her hücrenin hayatı boyunca belli bir bölünebilme sayısı vardır. sağlıklı bir hücre ne zaman ve nerede bölünebileceğini bilme yeteneğine sahiptir.
buna karşın kanser hücreleri, bu bilinci kaybeder, kontrolsüz bölünmeye başlar ve çoğalırlar. kanser hücreleri toplanarak urları (tümörleri) oluştururlar, tümörler normal dokuları sıkıştırabilirler, içine sızabilirler ya da tahrip edebilirler. eğer kanser hücreleri oluştukları tümörden ayrılırsa, kan ya da lenf dolaşımı aracılığı ile vücudun diğer bölgelerine gidebilirler. gittikleri yerlerde tümör kolonileri oluşturur ve büyümeye devam ederler. kanserin bu şekilde vücudun diğer bölgelerine yayılması olayına metastaz adı verilir."
bu tanımdan az çok bir şeyler çıkartabiliyoruzdur eminim...
uzun bir süredir, toplum kanseri olan ülkemde, ciddi metastazlar yaşıyoruz hep beraber, bünye olarak.
kanser aslında tıp tanımına da baktığımızda bir ÖTEKİLEŞTİRME hastalığı yani kendinden olmayanı yok etme, onun yerini zorla almaya çalışma, varolan bireyi kabul edememe...
toplum olarak bunu aşmak; bünye olarak, bütün olarak, TEK BİR YÜREK olarak hareket etmek lazım, ama bunun için de önce hasta olduğumuzu kabul etmemiz gerekiyor.
almamız gereken kürler var; sevgi,değer bilme, olduğu gibi kabul etme, saygı duyma, anlama ve farkında olma gibi...
beynimizi, bünyemizi bi havalandırmamız, küf kokan huyları, düşünleri bir temizlememiz gerekiyor... aksi durumda bu KANSER'e yenik düşeceğiz.
bizler bir yerimiz ağrımadan doktora gitmeyiz genelde huyumuz kurusun, lakin KANSER çok sinsi bir hastalıktır bilesiniz, hiç belli etmeden ilerler, iyi huyluymuş gibi davranır, sağ gösterip sol vurur, ta ki canımız GERÇEKTEN yanana kadar... işte şimdi yanıyor CANımız...
aylardır hatta yıllardır bu hastalığın pençesinde olan BİZler, hiçbir metastazı umursamazsak, her gün ölen, sosyal yaşam hakkı elinden alınan, hapsedilen hücrelerimize SEVGİ ile sahip çıkmazsak, BİR olmaz ve ötekileştirmeden yaşamazsak, kendi kendimizi iyileştiremezsek; bilelim ki korkarak ve hep birlikte yok olacağız...
"sevgi ve umut korkudan özgürleşmektir..."
sBrY
13.01.2016 fb yayın
uzun bir süredir, toplum kanseri olan ülkemde, ciddi metastazlar yaşıyoruz hep beraber, bünye olarak.
kanser aslında tıp tanımına da baktığımızda bir ÖTEKİLEŞTİRME hastalığı yani kendinden olmayanı yok etme, onun yerini zorla almaya çalışma, varolan bireyi kabul edememe...
toplum olarak bunu aşmak; bünye olarak, bütün olarak, TEK BİR YÜREK olarak hareket etmek lazım, ama bunun için de önce hasta olduğumuzu kabul etmemiz gerekiyor.
almamız gereken kürler var; sevgi,değer bilme, olduğu gibi kabul etme, saygı duyma, anlama ve farkında olma gibi...
beynimizi, bünyemizi bi havalandırmamız, küf kokan huyları, düşünleri bir temizlememiz gerekiyor... aksi durumda bu KANSER'e yenik düşeceğiz.
bizler bir yerimiz ağrımadan doktora gitmeyiz genelde huyumuz kurusun, lakin KANSER çok sinsi bir hastalıktır bilesiniz, hiç belli etmeden ilerler, iyi huyluymuş gibi davranır, sağ gösterip sol vurur, ta ki canımız GERÇEKTEN yanana kadar... işte şimdi yanıyor CANımız...
aylardır hatta yıllardır bu hastalığın pençesinde olan BİZler, hiçbir metastazı umursamazsak, her gün ölen, sosyal yaşam hakkı elinden alınan, hapsedilen hücrelerimize SEVGİ ile sahip çıkmazsak, BİR olmaz ve ötekileştirmeden yaşamazsak, kendi kendimizi iyileştiremezsek; bilelim ki korkarak ve hep birlikte yok olacağız...
"sevgi ve umut korkudan özgürleşmektir..."
sBrY
13.01.2016 fb yayın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder